วันที่ 25 ธันวาคม 2568 กลายเป็นวันประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของความสัมพันธ์ระหว่างราชอาณาจักรไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เมื่อ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานในพิธีเปิด สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ-บริคำไซ) ท่ามกลางบรรยากาศอันปีติยินดีของพสกนิกรทั้งสองฝั่งโขง

 สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพและอธิปไตยทางเศรษฐกิจ

พิธีเปิดในครั้งนี้ได้รับเกียรติจากผู้นำระดับสูงของ สปป.ลาว เข้าร่วมถวายการต้อนรับอย่างสมพระเกียรติ ณ บริเวณจุดกึ่งกลางสะพาน ซึ่งทอดข้ามแม่น้ำโขงเชื่อมระหว่างอำเภอเมืองจังหวัดบึงกาฬ และเมืองปากซัน แขวงบริคำไซ การเสด็จฯ เปิดสะพานในครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงภารกิจทางการทูต แต่คือการวางรากฐานทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง

 จุดเด่นและความสำคัญของสะพานแห่งที่ 5

สะพานแห่งนี้ถูกออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานเอกลักษณ์ของไทยและลาวเข้าด้วยกันอย่างลงตัว โดยมีจุดมุ่งหมายหลักในการยกระดับโครงสร้างพื้นฐาน ดังนี้:

 ระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก: เป็นเส้นทางลัดที่สำคัญในการขนส่งสินค้าจากไทยผ่านลาวไปยังเวียดนามและจีนตอนใต้
 การยกระดับจังหวัดที่ 77: ช่วยผลักดันจังหวัดบึงกาฬให้กลายเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์และจุดผ่านแดนที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของอีสานตอนบน
 การท่องเที่ยวข้ามพรมแดน: เปิดประตูสู่แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมของทั้งสองประเทศ ส่งเสริมรายได้ให้แก่ชุมชนท้องถิ่น

พระราชปณิธานเพื่อความอยู่ดีมีสุข

ในพิธีเปิด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงประกอบพิธีสถาปนาแท่นจารึกสะพานมิตรภาพฯ สัญลักษณ์แห่งความร่วมมือที่ยั่งยืน การเสด็จฯ ในครั้งนี้สะท้อนถึงพระราชหฤทัยที่ทรงห่วงใยในการพัฒนาความเป็นอยู่ของราษฎรตามแนวชายแดน และการสร้างความสามัคคีระหว่างประเทศเพื่อนบ้านให้แน่นแฟ้นสืบไป

การเปิดใช้งานสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 5 ในช่วงส่งท้ายปี 2568 นี้ จึงเปรียบเสมือน "ของขวัญแห่งมิตรภาพ" ที่จะนำมาซึ่งความมั่งคั่งและสันติสุขแก่ประชาชนทั้งสองฝั่งโขงในศักราชใหม่ที่กำลังจะมาถึง