Sunday, 22 November 2026
โยมุล

นิทรรศการโยมุล ศิลปะร่วมสมัยเปิดในกรุงเทพฯ สำรวจความลึกลับและเสน่ห์ในวัตถุและร่างกาย จัดโดยศิลปินชาวเกาหลี 5 คน จัดแสดงถึงกลางมกราคม 2570

ชื่อนิทรรศการ: 요물 (yo-mul)
ศิลปิน: กริม ปาร์ค (Grim Park), ดิว คิม (Dew Kim), รยอม คิม (Ryeom Kim), วีคเอนท์ แล็บ (Wknd Lab), มินฮุน คิม (Minhoon Kim)
ระยะเวลาจัดแสดง: 20 พฤศจิกายน 2569 – 16 มกราคม 2570

สอดคล้องกับแนวคิดหลักของบางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2026 “Angels and Mara” อดัลต์ แมทีเรียลภูมิใจนำเสนอนิทรรศการ Yomul
'โยมุล' (Yomul/ 요물) ในภาษาเกาหลีเป็นคำที่ไม่สามารถแปลความหมายได้เพียงความหมายเดียว ถ้าแปลคำนี้ตรงตัวจะหมายถึง "สิ่งที่มีมนตร์สะกด" ซึ่งสามารถใช้เรียกวัตถุที่มีพลังลึกลับหรือเหนือธรรมชาติ คำนี้ใกล้เคียงกับเรื่องเล่าของ "โทแกบี" (도깨비) ที่เริ่มจากไม้กวาดหรือไม้เขี่ยไฟเก่าๆ ซึ่งผ่านการใช้งานและอยู่มาเป็นเวลานาน จนถูกจินตนาการว่ามีจิตวิญญาณเป็นของตัวเองในตำนานพื้นบ้านเกาหลี วัตถุเหล่านี้อาจเคลื่อนไหว แปลงร่าง ลวงหลอก หรือเล่นตลกกับผู้ที่พบเจอ นอกจากนี้ ยังสามารถครอบคลุมไปถึงสิ่งมีชีวิตที่จำแลงได้ เช่น จิ้งจอกและงูที่สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์

ในบริบทภาษาเกาหลีร่วมสมัย คำว่า ‘โยมุล’ ยังสามารถใช้บรรยายถึงบุคคลที่มีเสน่ห์ดึงดูด มีแรงดึงดูด มีเสน่ห์ที่ร้ายกาจ หรือมีความลึกลับชวนหลงใหล การปรากฏตัวบุคคลนี้ ทำให้เกิดทั้งความหลงใหลและความระแวง เป็นทั้งที่น่าปรารถนาและไม่น่าไว้วางใจไปพร้อมกัน คำนี้จึงอาจถูกใช้เป็นคำชมด้วยความรักใคร่หลงใหล หรือใช้เป็นคำต่อว่าก็ได้ การเรียกใครสักคนว่า 'โยมุล' จึงเป็นการวางตัวใครคนนั้นไว้ในพื้นที่คลุมเครือ ปรากฎระหว่างวิญญาณกับร่างกาย ระหว่างการล่อลวงกับภัยคุกคาม ความคลุมเครือของคำนี้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องหาคำตอบให้กระจ่างชัด แต่ตัวความคลุมเครือนั้นเองคือแหล่งที่มาของพลังของมัน

ความคลุมเครือนี้ได้เปิดพื้นที่ให้เกิดการขบคิดเกี่ยวกับรูปแบบของความปรารถนาและการนำเสนอตัวตนในยุคร่วมสมัย ผ่านผลงานของศิลปินชาวเกาหลี ดิว คิม (Dew Kim), กริม ปาร์ค (Grim Park), มินฮุน คิม (Minhoon Kim), รยอม คิม (Ryeom Kim) และวีคเอนด์ แล็บ (WKND Lab) ตลอดแนวกระบวนการ การทำงานของพวกเขาซึ่งครอบคลุมทั้งศิลปะร่วมสมัยและการออกแบบ ร่างกาย วัตถุ ภาพ และวัตถุในโลกผัสสะ ต่างปฏิเสธที่จะคงอยู่ในหมวดหมู่ที่ตายตัว หากแต่ผลงานของพวกเขาดำรงอยู่ในสถานะกึ่งกลาง ไม่ได้มีชีวิตเต็มที่หรือตายสนิท ไม่ใช่มนุษย์เต็มตัวหรือสิ่งอื่นโดยสิ้นเชิง ไม่ได้งดงามหรือน่าขยะแขยงเสียทีเดียว ผลงานเหล่านี้สถิตอยู่ ณ พื้นที่คาบเกี่ยว ที่ซึ่งเส้นแบ่งระหว่างคน วัตถุ และสิ่งมีชีวิตเริ่มละลายหายไป


© Copyright 2021, All rights reserved. THE STATES TIMES
Take Me Top