เมื่อพูดถึงคำว่า Longevity ภาพแรกที่หลายคนนึกถึงอาจเป็นเรื่องสุขภาพ การชะลอวัย หรือการมีอายุยืนถึง 90 หรือ 100 ปี

แต่หลังจากได้พูดคุยกับ “พลอย” หรือ พลอยกาญจน์ โพธิพิมพานนท์ ประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เบนซ์ทองหล่อ คำว่า Longevity ดูเหมือนจะมีความหมายกว้างกว่านั้น

เพราะสำหรับเธอ การมีชีวิตที่ยืนยาวไม่ใช่เป้าหมายสูงสุด หากช่วงเวลาที่ยาวนานนั้นต้องแลกมากับสุขภาพที่เสื่อมถอย หรือการไม่สามารถดูแลตัวเองได้ สิ่งที่สำคัญกว่าจึงเป็นคำถามว่า เราจะทำอย่างไรให้ “อยู่ได้นาน” และ “อยู่ได้ดี” ไปพร้อม ๆ กัน

น่าสนใจว่า เมื่อบทสนทนาค่อย ๆ เคลื่อนจากเรื่องชีวิตส่วนตัวไปสู่เรื่องธุรกิจครอบครัวที่ดำเนินมายาวนานเกือบครึ่งศตวรรษ เรากลับพบว่า แนวคิดเรื่อง Longevity ของทั้งชีวิตและธุรกิจกลับมีจุดร่วมกันอย่างน่าสนใจ เพราะไม่ว่าจะเป็น “ชีวิต” หรือ “ธุรกิจ” การอยู่ได้นานอาจไม่ใช่เรื่องยากที่สุด เพราะสิ่งที่ยากกว่าคือ การรักษาคุณภาพของสิ่งนั้นเอาไว้ตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน

จากคุณแม่ลูกสอง สู่ผู้บริหารธุรกิจครอบครัว

เมื่อให้แนะนำตัวเอง พลอยไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นเพียงผู้สืบทอดธุรกิจหรือผู้บริหารองค์กรเท่านั้น เพราะในชีวิตประจำวัน เธอยังมีอีกบทบาทสำคัญคือการเป็น “คุณแม่” ของลูก 2 คน และเป็น “ลูกสาวคนเดียว” ของครอบครัว

หลายบทบาทเกิดขึ้นพร้อมกันในแต่ละวัน ทั้งการดูแลครอบครัว การบริหารธุรกิจ และการดูแลตัวเอง แม้งานจะกินพื้นที่ในชีวิตไปไม่น้อย แต่เธอก็มุ่งมั่นและพยายามจัดพื้นที่ให้กับการดูแลตัวเองอยู่เสมอ

"แต่ละวัน จันทร์ถึงศุกร์ กิจวัตรปกติคือตื่นเช้าไปส่งลูกที่โรงเรียน หลังจากนั้นก็เป็นเวลาทำงาน ซึ่งแต่ละวันก็จะแตกต่างกัน อาจต้องเข้าออฟฟิศ ประชุม หรือว่ามีไปงานอีเวนต์บ้าง ซึ่งถ้าไม่ได้เลิกดึกจนเกินไป ก็จะเป็นเวลาของตัวเอง ส่วนมากพลอยเลือกที่จะไปออกกำลังกาย เพราะมองว่าเป็นสิ่งจำเป็นมาก ๆ"

Longevity ที่ไม่ได้เริ่มต้นจากความอยากอายุยืน

จริง ๆ แล้ว การใส่ใจเรื่องสุขภาพของพลอยไม่ใช่สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นตามกระแส Longevity ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เธอเล่าว่าโดยพื้นฐานเธอเป็นคนแอคทีฟ และค่อนข้างระมัดระวังเรื่องการกินและการออกกำลังกายมาตั้งแต่เด็ก เมื่อโตขึ้นเป็นวัยรุ่นก็ยิ่งให้ความสำคัญกับเรื่องรูปร่าง เธอพูดติดตลกว่าตอนวัยรุ่นก็มีแค่ “ความห่วงสวย” เท่านั้นเอง

แต่เมื่ออายุมากขึ้น เหตุผลในการดูแลตัวเองก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากการออกกำลังกายเพื่อรูปร่าง กลายเป็นการออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายสามารถใช้ชีวิตประจำวันได้ดีขึ้น หนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อเธอเริ่มมีอาการปวดคอร่วมกับไมเกรนอย่างรุนแรงเป็นประจำ

"มีช่วงหนึ่งที่พลอยปวดคอเหมือนคล้าย ๆ ไมเกรนมาก ทุกเดือนจะมีช่วงเวลาที่ปวดทรมาน ถึงขนาดอาเจียนและต้องหยุดพัก 2-3 วันเลย พ่อกับแม่เห็น ท่านก็เป็นห่วง แต่ก็ไม่รู้จะช่วยเรายังไง เมื่อไปหาหมอและเอกซเรย์ ผลออกมาก็ไม่ได้เป็นอะไร พลอยก็เลยรู้สึกว่าต้องหาทางออกให้กับเรื่องนี้"

และนั่นทำให้เธอเริ่มหาวิธีจัดการกับร่างกายอย่างจริงจัง และได้รู้จักกับการเล่น "พิลาทิส" หลังจากได้ฝึกอย่างสม่ำเสมอ ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพียงเรื่องความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ แต่เธอพบว่าอาการปวดคอและไมเกรนลดลงอย่างชัดเจน จนพิลาทิสกลายเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพในระยะยาว

ประสบการณ์นี้ทำให้มุมมองเรื่องสุขภาพของพลอยชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่าการดูแลร่างกายก่อนที่จะเกิดปัญหา ย่อมดีกว่าการรอให้เกิดปัญหาแล้วจึงค่อยแก้ เธอจึงให้ความสำคัญกับแนวคิดเรื่อง Preventive Care รวมถึงการปรึกษาแพทย์ด้าน Anti-aging เพื่อทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ฮอร์โมน และกระบวนการเสื่อมถอยของร่างกายที่เกิดขึ้นตามวัย ไม่ใช่เพราะกลัวแก่ แต่เพราะอยากเข้าใจว่าร่างกายกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างไร และจะดูแลมันอย่างไรให้สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ดีที่สุด

ไม่จำเป็นต้องอยู่ถึง 100 ปี ขอแค่อยู่แล้วมีคุณภาพ

เมื่อถามถึงเป้าหมายเรื่องการมีชีวิตที่ยืนยาว คำตอบของพลอยกลับเรียบง่ายกว่าที่คิด

"เชื่อว่าทุกคนก็อยากอายุยืนยาวแบบมีคุณภาพ อย่างพลอยไม่ได้อยากอยู่ถึง 100 ปีนะ เอาเป็นวัยที่เหมาะสมดีกว่า ให้ลูก ๆ ดูแลตัวเองได้ ส่วนเราก็อายุยืนอย่างมีคุณภาพ เงื่อนไขคือยังสามารถดูแลตัวเองได้ ไม่ทรมาน ไม่เป็นภาระหรือสร้างความเดือดร้อนให้ลูก ๆ หรือคนที่ต้องดูแลเราก็พอ”

ในมุมของพลอย การลงทุนที่สำคัญที่สุดจึงไม่ใช่การซื้ออาหารเสริมหรือเทคโนโลยีเพื่อสุขภาพราคาแพง แต่คือ การลงทุน “เวลา” ให้กับร่างกายของตัวเองอย่างสม่ำเสมอ

“พลอยมองว่าไม่มียาหรือวิตามินอะไรที่จะช่วยให้เราแข็งแรงได้จริง ๆ ถ้าหากพื้นฐานร่างกายเราไม่แข็งแรง การแบ่งเวลามาดูแลตัวเอง ออกกำลังกายจึงสำคัญที่สุด ไม่จำเป็นต้องออกทุกวัน แต่ในสัปดาห์ก็ควร 3-4 วันเป็นอย่างต่ำ อย่างพลอยทำเป็นประจำอยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการลงทุนอะไรเลย”

“อีกสิ่งที่พลอยมองว่าสำคัญพอ ๆ กันเลยคือ ‘การนอนหลับ’ ก็ต้องสังเกตตัวเองเป็นประจำว่านอน 8 ชั่วโมงแล้ว ตื่นมาสดชื่นหรือเปล่า ถ้าไม่สดชื่น แสดงว่าต้องมีอะไรผิดปกติ เราก็ต้องรู้จักฟังเสียงของร่างกายตัวเอง”

ดังนั้น Longevity ในความหมายของพลอยจึงไม่ใช่การมีจำนวนปีของชีวิตมากที่สุด และไม่ใช่การรอรักษาเมื่อร่างกายเริ่มมีปัญหา แต่คือการดูแลสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีคุณภาพในระยะยาว สำหรับพลอย การดูแลสุขภาพจึงเป็นเรื่องที่ต้องมองอย่างรอบด้าน ทั้งการกิน การออกกำลังกาย การพักผ่อน การนอนหลับ รวมถึงการดูแลสุขภาพให้เหมาะสมกับตัวเอง

“พลอยให้คะแนนสุขภาพของตัวเอง 8 เต็ม 10 แม้ยังมีอาการปวดคอบ้าง แต่ถือว่าลดลงไปมาก อีกอย่างพลอยไม่มีโรคประจำตัว ยังมีแรงและพลังในการทำงานและใช้ชีวิต ก็ถือเป็นสัญญาณว่าวิธีที่ทำมาตลอดนั้นถูกทางแล้ว”

ชีวิตส่วนตัว และบทบาทเจ้าของธุรกิจแยกกันไม่ขาด

เมื่อบทสนทนาขยับจากเรื่องสุขภาพมายังชีวิตการทำงาน ความหมายของคำว่า Longevity ก็เริ่มปรากฏขึ้นให้เห็นในอีกบริบทหนึ่ง ความผูกพันของพลอยกับธุรกิจครอบครัวไม่ได้เพิ่งเริ่มต้นในวันที่เข้ามารับตำแหน่งผู้บริหาร เพราะแท้จริงแล้วเธอเติบโตมากับธุรกิจนี้

ในอดีตเด็กหญิงพลอยวิ่งเล่นในออฟฟิศและโชว์รูมของพ่อแม่ ใช้พื้นที่แห่งนี้ไม่ต่างจากสนามเด็กเล่น การได้มาคลุกคลีที่นี่ตั้งแต่ยังเด็กทำให้ซึมซับการทำงานของพ่อแม่ เห็นวิธีพูดคุยกับพนักงาน เห็นการรับมือลูกค้า รวมถึงเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ของการทำธุรกิจมาโดยตลอด ความรู้หลาย ๆ อย่างส่งต่อผ่านชีวิตประจำวันทีละเล็กทีละน้อย 

“ด้วยความที่เป็นธุรกิจครอบครัว พลอยก็เห็นการทำงานของทั้งพ่อและแม่มาตลอด คิดว่าซึมซับไปโดยธรรมชาตินะ แต่ก่อนหลังเลิกเรียนเราก็มาเล่นที่นี่ วิ่งไปแต่ละแผนก วิ่งลงมาที่โชว์รูมบ้าง คลุกคลีกับภาพของโชว์รูมมาตลอด ทำให้วันนี้เมื่อเรามาทำงาน ก็ไม่ได้เป็นความรู้สึกฝืนใจ หรือรู้สึกว่า “ต้อง” ทำงานเท่านั้น แต่เรารู้สึกว่านี่คือชีวิตของเราจริง ๆ”

หากสุขภาพที่ดีต้องอาศัยพื้นฐานหลายอย่าง ธุรกิจที่ต้องการยืนระยะก็ไม่ต่างกัน**

หนึ่งในบทเรียนสำคัญที่สุดที่พลอยได้รับจากพ่อแม่ไม่ใช่แค่เรื่องยอดขาย เทคนิคการตลาด หรือวิธีบริหารต้นทุน แต่คือเรื่อง “การดูแลคน”

“เรื่องที่ซึมซับมาเรื่อย ๆ ก็เป็นเรื่องของการดูแลคน ดูแลพนักงาน เราเห็นวิธีการใส่ใจพนักงานของพ่อกับแม่ ดูแลพนักงานเหมือนคนในครอบครัว แม้กระทั่งการอบรมสอนพนักงาน ไม่ใช่แค่เรื่องของการทำงาน รวมไปถึงเรื่องของการใช้ชีวิตด้วย”

ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งคือ “ลูกค้า” ที่เชื่อมั่นและไว้วางใจ “เบนซ์ทองหล่อ” มาอย่างยาวนาน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โลกธุรกิจเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย ทั้งการเปลี่ยนแปลงของตลาด การเข้ามาของเทคโนโลยี รูปแบบการซื้อรถ รวมถึงพฤติกรรมของผู้บริโภคที่ไม่เคยหยุดนิ่ง แต่สิ่งหนึ่งที่พลอยมองว่าเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้ธุรกิจยังคงได้รับความไว้วางใจเรื่อยมา คือ “ความจริงใจ”

"ก็เกือบ 50 ปีที่เบนซ์ทองหล่ออยู่มาจนถึงทุกวันนี้ พลอยว่าเป็นเรื่องของความจริงใจที่เรามีให้กับลูกค้า ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้รับการยอมรับจากลูกค้าที่อยู่กับเรา 2-3 เจน ถ้าเกิดว่าเราไม่ได้มีความจริงใจให้ลูกค้า หรือเราตุกติกก็คงไม่ได้รับความไว้วางใจให้อยู่มาจนถึงขนาดนี้ อันนี้เป็นเรื่องหลักเลย” 

การอยู่มานานย่อมมาพร้อมกับความท้าทายอีกแบบหนึ่ง เพราะโลกของธุรกิจในวันนี้ไม่เหมือนเมื่อ 30 หรือ 40 ปีก่อน วันนี้ลูกค้าหาข้อมูลด้วยตัวเองมากขึ้น เทคโนโลยีเข้ามาเปลี่ยนกระบวนการซื้อขาย ช่องทางการสื่อสารเปลี่ยนไป และความคาดหวังต่อแบรนด์สูงขึ้นเรื่อย ๆ 

ความท้าทายจึงไม่ใช่การพยายามทำทุกอย่างให้ “เหมือนเดิม” แต่คือการรู้ว่า อะไรควรเปลี่ยน และอะไรไม่ควรเปลี่ยน

“แน่นอนว่าเรื่องท้าทายคือพฤติกรรมลูกค้าที่เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย พอโซเชียลมีเดียเข้ามา เรื่องของการซื้อ การขายก็เปลี่ยนไป แต่การรักษามาตรฐานต่าง ๆ ก็สำคัญเช่นกัน เราไม่ทิ้งคุณค่าหลักของเรา เราพยายามรักษาให้อยู่ในมาตรฐานที่ดีไปเรื่อย ๆ”

พลอยกล่าวเพิ่มเติมว่า “สิ่งที่ดีอยู่แล้ว เราก็ต้องรักษาไว้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของมาตรฐานการดูแลลูกค้า ความจริงใจ ความซื่อสัตย์ มาตรฐานในการรับรองลูกค้า หรือว่าแม้กระทั่งการดูแลพนักงานของเรา ทุกอย่างมีมาตรฐานที่เราได้เรียนรู้มาตั้งแต่สมัยพ่อกับแม่ เราพยายามจะรักษาต่อไป”

จากชีวิตที่ยืนยาว สู่ธุรกิจที่เติบโตอย่างมีคุณภาพ

หลังจากบทสนทนาทั้งหมด คำว่า Longevity จึงดูจะไม่ใช่เรื่องของสุขภาพเพียงอย่างเดียว แต่มันคือแนวคิดเรื่อง 
“ความยั่งยืนและมีคุณภาพ”

หากมองในมุมการใช้ชีวิต อาจหมายถึงการดูแลร่างกายตั้งแต่วันนี้ เพื่อให้ในวันที่อายุมากขึ้น เรายังสามารถมีชีวิตในแบบที่ต้องการได้

แต่เมื่อมองในมุมธุรกิจ อาจหมายถึงการดูแลคน ดูแลลูกค้า และรักษาหลักการบางอย่างเอาไว้ เพื่อให้แม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปี ผู้คนยังเลือกที่จะเชื่อใจเรา

ทั้งสองอย่างไม่ได้เกิดขึ้นจากการตัดสินใจครั้งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่เกิดจากสิ่งเล็ก ๆ ที่ทำอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน จากสิ่งเล็ก ๆ จึงค่อย ๆ กลายเป็นรากฐานของคำว่า “ยืนยาวอย่างมีคุณภาพ”

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นชีวิตของคนคนหนึ่ง หรือธุรกิจหนึ่งแห่ง การอยู่ได้นานเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การอยู่ได้นานอย่างมีคุณภาพต่างหากเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

Longevity ในแบบพลอย เบนซ์ทองหล่อ จากกีฬาวัยเด็กสู่การลงทุนกับสุขภาพเพื่อวันข้างหน้า

การปลูกฝังให้เด็ก ๆ เล่นกีฬาตั้งแต่ยังเล็ก ไม่ได้เป็นเพียงการเสริมสร้างพัฒนาการทางร่างกายหรือใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์เท่านั้น แต่ยังเป็นการสร้าง ‘ต้นทุนทางสุขภาพ’ และ ‘ทักษะ’ ที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของกล้ามเนื้อ ซึ่งพร้อมจะถูกหยิบขึ้นมาใช้ในวันที่พวกเขาเติบโต เช่นเดียวกับเรื่องราวของ “คุณพลอย-พลอยกาญจน์ โพธิพิมพานนท์” ประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เบนซ์ทองหล่อ ที่ประสบการณ์การถูกบังคับให้เล่นกีฬาในวัยเด็ก ได้กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางสุขภาพ และหล่อหลอมมุมมองในการดูแลตัวเอง เพื่อเป้าหมายของการมีชีวิตที่ยืนยาวและแข็งแรง (Longevity) ในวันนี้

นี่คือเรื่องราวการลงทุนเพื่อสุขภาพ ผ่านบทสัมภาษณ์ที่จะทำให้เห็นว่า สุขภาพที่ดีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เกิดจากความสม่ำเสมอและการจัดสรรเวลาให้ตัวเอง

จากความเบื่อหน่ายในวัยเด็ก สู่กีฬาโปรดในวัยผู้ใหญ่

ย้อนกลับไปในวัยเด็ก ชีวิตของคุณพลอยก็เหมือนเด็กทั่วไปที่ได้ลองทำกิจกรรมหลากหลาย แต่สิ่งที่เปลี่ยนวิถีชีวิตของเธอคือการถูกผลักดันให้รู้จักกับกีฬากอล์ฟ

“ตอนเด็ก ๆ คือเล่นหลายอย่างค่ะ ทั้งว่ายน้ำ เทนนิส คุณแม่อยากให้ลอง แต่สุดท้ายแล้วทั้งคุณพ่อคุณแม่อยากให้ตีกอล์ฟ เรียกว่าบังคับก็ได้ เพราะเราไม่ชอบเลย ความคิดตอนเด็กคือต้องเจออากาศร้อน ๆ ใช้เวลานาน ทำให้เรารู้สึกไม่ชอบและเบื่อมาก ๆ ส่วนชีวิตวัยรุ่น พลอยก็เป็นวัยรุ่นทั่วไปคนหนึ่ง เพียงแต่ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวแถมเป็นผู้หญิง พ่อกับแม่ก็ห่วงเป็นพิเศษ เวลาไปไหนจะมีพี่เลี้ยงหรือคนขับรถไปด้วยตลอด ช่วงนั้นกิจกรรมเยอะ ได้ไปทำนู่นทำนี่หลากหลาย แต่เรายังเด็ก เลยไม่ได้มองว่ามีความจำเป็นต้องออกกำลังกายให้หนัก”

แม้จะเริ่มต้นด้วยความไม่เต็มใจ แต่ทักษะที่ถูกปลูกฝังในวันนั้น กลับกลายเป็นข้อได้เปรียบในวันนี้

.

“จากที่ไม่ชอบในตอนนั้น พอมาถึงวันนี้กอล์ฟกลายเป็นกีฬาที่ ‘ชอบมาก’ และกลับรู้สึกดีใจด้วยที่โดนบังคับตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ เพราะพอโตแล้วอยากจริงจังเรื่องนี้ เราไม่ได้เริ่มจากศูนย์ใหม่ เรามีวงสวิงติดตัวมา พอจะเล่นจริง ๆ แค่ให้โปรปรับวงนิดหน่อยก็เริ่มตีได้ ทุกวันนี้รู้สึกสนุกขึ้นมากค่ะ”

“การไปออกรอบก็แล้วแต่ช่วงเวลาเลย ในหนึ่งเดือนต้องพยายามไปให้ได้ ช่วงที่อินมาก ๆ ก็อาทิตย์ละ 1 ครั้ง แต่ถ้าจัดเวลาไม่ได้จริง ๆ ก็ไปทุก 2 อาทิตย์ พลอยจะไปออกรอบกับเพื่อน ไปครั้งหนึ่งก็หมดไปครึ่งวันแล้ว เพราะตี 18 หลุมใช้เวลา 4-5 ชั่วโมง รวมเดินทางก็คือหมดไปทั้งวันเลย พลอยไม่ได้ตีเป็นทัวร์นาเมนต์หรือไปแข่งนะ แต่เป็นการตีเล่นกับเพื่อนเพื่อความสนุกสนานมากกว่า ถือเป็นช่วงเวลาที่ได้เจอเพื่อนและเล่นกีฬาที่ชอบด้วย”

จัดสรรเวลา เพื่อสร้างกล้ามเนื้อและดูแลหัวใจ

นอกเหนือจากกีฬากอล์ฟ การจัดสรรเวลาเพื่อดูแลสุขภาพแบบองค์รวม เป็นสิ่งที่คุณพลอยให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ทั้งเพื่อการฟื้นฟูอาการเจ็บป่วย และการสร้างความแข็งแรงให้กับร่างกาย

“การออกกำลังกายที่พลอยจัดให้ตัวเอง มองว่าเป็นสิ่งเพื่อสุขภาพค่ะ อย่างเช่นการคาร์ดิโอให้หัวใจเต้นถึงความเร็วระดับหนึ่ง อายุขนาดนี้อาจจะต้องออกกำลังกายหัวใจด้วย แล้วก็เล่น Weight Training ควบคู่กันไปเพื่อสร้างกล้ามเนื้อ เป็น 2 อย่างที่พลอยให้ความสำคัญ ใน 1 สัปดาห์ก็จะจัดสรรเวลาเพื่อให้ได้ทั้งกล้ามเนื้อและให้หัวใจทำงานด้วย”

จุดเปลี่ยนที่ทำให้เธอหันมาใส่ใจการออกกำลังกายเชิงบำบัดอย่าง ‘พิลาทิส’ (Pilates) มาจากปัญหาสุขภาพที่รบกวนการใช้ชีวิตอย่างหนัก

“จุดเริ่มต้นจริง ๆ เกิดจากที่พลอยเคยมีอาการปวดคอมาก ๆ ในหนึ่งเดือนจะมีวันที่พลอยปวดคอ ปวดหัวมาก ๆ 2-3 วันเลย อาการแต่ละครั้งทำให้ใช้ชีวิตไม่ได้ ทำงานไม่ได้ อาเจียนตลอด ต้องนอนพักยาว ๆ เหมือนหายไปจากทุกคนเลย พออาการดีขึ้นก็กลับไปเป็นอีก วนอยู่แบบนี้ค่อนข้างนาน ก่อนหน้านี้ทำทุกอย่างที่คิดว่าจะช่วยได้ แต่มันเป็นการรักษาปลายเหตุ เช่น ไปฉีดยาแก้ปวดหรือทำกายภาพ ซึ่งสำหรับพลอยมันอาจจะดีขึ้นหน่อย แต่ไม่ได้ทำแล้วหายเลย”

“แต่พอมาลองพิลาทิส ยอมรับเลยว่าอาการปวดทุเลาลงไปเยอะมาก พลอยรู้สึกโชคดีที่เจอครูที่เข้าใจอาการและวิธีแก้ปัญหาของเรา ค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ แก้อาการ จัดท่าทางใหม่ ถือเป็นกิจกรรมที่ช่วยบรรเทาอาการปวดและเป็นการออกกำลังกายสร้างกล้ามเนื้อด้วย พอเห็นว่าช่วยให้อาการดีขึ้นได้จริง พลอยเลยพยายามฝึกมาอย่างต่อเนื่องค่ะ”

แม้จะสนใจกีฬาอื่นเพิ่มเติม แต่ด้วยภาระหน้าที่ที่รับผิดชอบ ทำให้ต้องเลือกทำสิ่งที่เหมาะสมกับวิถีชีวิตที่สุด

“เห็นว่าตอนนี้มีเทรนด์คนหันมาชอบเทนนิสกันเยอะขึ้น ตอนเด็ก ๆ เราก็เคยเรียนมาเหมือนกัน ถ้ามีโอกาสก็อยากกลับไปเล่นนะ เพราะพลอยเป็นคน Active ชอบออกกำลัง ชอบทำกิจกรรมหลายอย่าง แต่ถามว่าตอนนี้ทำได้ไหม... ทำไม่ได้แล้ว เพราะเราไม่มีเวลาแล้วจริง ๆ (หัวเราะ) เนื่องด้วยภารกิจเรื่องงานต่าง ๆ ที่ต้องคอยจัดการดูแล”

จุดเปลี่ยนเรื่องอาหารการกิน

เรื่องของอาหารการกินก็เป็นอีกหนึ่งจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญ คุณพลอยมีจุดเปลี่ยนจากคนที่กินทุกอย่าง สู่การเป็นคนที่รู้จักเลือก เพื่อดูแลรูปร่างและสุขภาพระยะยาว

“ตอนเด็กกินปกติ ไม่ได้ระวังอะไรเป็นพิเศษค่ะ พลอยกินได้ทุกอย่างและหลากหลาย ทั้งอาหารญี่ปุ่น อาหารฝรั่ง อาหารไทย จนตอนไปเรียนที่ต่างประเทศ ตอนนั้นตัวใหญ่มาก เพราะอาหารที่เสิร์ฟมาจานใหญ่มาก เราอยู่ไปเรื่อย ๆ ก็ค่อย ๆ กินเยอะขึ้น กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนพ่อกับแม่ไปเยี่ยม ตอนนั้นตัวบวมเลย พอหลังจากนั้นเลยเป็นจุดเปลี่ยนให้เริ่มหันมาสนใจตัวเอง ระวังเรื่องอาหารเพื่อรักษาหุ่น แล้วมันก็ค่อย ๆ ต่อเนื่องมาสู่การดูแลสุขภาพ”

กฎเหล็กในการดูแลสุขภาพของคุณพลอย คือการบอกลาความหวาน และหันมาโฟกัสสารอาหารที่จำเป็น

“ตอนนี้จะหลีกเลี่ยงพวกน้ำตาลเป็นหลักค่ะ ช่วงหนึ่งเคยติดน้ำอัดลมมาก ตื่นเช้ามาต้องดื่มก่อนเลย แต่พออยากผอมก็เริ่มหาข้อมูล พบว่า ‘น้ำตาล’ เป็นอย่างแรกที่ต้องลด จากนั้นพลอยก็ตัดเลย ไม่ดื่มน้ำอัดลม แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนพฤติกรรมจนเป็นนิสัย กินทุกอย่างจืดหมด กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล ชาเขียวก็สั่งแบบหวานศูนย์ ทำจนชินและรู้สึกว่ารสชาติแบบนี้อร่อย บางทีคนรอบข้างมาชิมก็ร้อง ‘โอ้โห ไม่หวานเลยเหรอ’ แต่เราทำมานานมากจนชินกับรสชาติไม่มีน้ำตาลไปแล้ว”

.

“ส่วนอาหารที่เลือก ด้วยอายุที่เยอะขึ้น หมอที่ดูแลสุขภาพก็บอกว่าสิ่งที่สำคัญคือ ‘โปรตีน’ พลอยเลยให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก แต่พลอยไม่ได้ทำอาหารนะ เราก็เน้นอะไรง่าย ๆ ที่หาได้ในแต่ละวัน เช่น ไข่ต้ม หรือพวกเครื่องดื่มต่าง ๆ พลอยไม่ได้เข้มงวดว่าต้องเป็นอาหารจากบ้านเท่านั้น ถ้าจำเป็นจริง ๆ ฟาสต์ฟู้ดก็ได้ พื้นฐานเรากินได้หมด เพียงแต่ใช้วิธีเลือกและกำหนดลิมิตเอา เช่น อยากกินเค้กก็กิน แต่เราอาจจะชิมแค่ 1-2 คำ ไม่ถึงขั้นกินคนเดียวหนึ่งชิ้น ถือคติอยากกินก็กิน ไม่ต้องบังคับตัวเองขนาดนั้น”

“ส่วนรูปร่างปัจจุบันก็พอใจไปตามอายุค่ะ เวลาตรวจสุขภาพก็ไม่ได้มีอะไรที่หนักใจ ทั้งคอเลสเตอรอลและน้ำตาล รู้สึกว่านี่คงเป็นผลจากสิ่งที่เราตั้งใจทำมาตลอด”

การลงทุนเพื่อสุขภาพ... สุขภาพดีคือสมบัติล้ำค่า

ประสบการณ์ทั้งหมดหล่อหลอมให้ผู้บริหารแห่งเบนซ์ทองหล่อตกผลึกถึงความหมายที่แท้จริงของคำว่าสุขภาพดี ซึ่งมีค่ามากกว่าแค่รูปลักษณ์ภายนอก

“พลอยรู้สึกว่ายิ่งอายุเยอะขึ้น อาการป่วยหรือโรคต่าง ๆ มันมาง่ายและมาเร็วมาก เพราะฉะนั้นทำยังไงก็ได้ไม่ให้เราไปถึงจุดนั้น รู้สึกว่าสิ่งที่เราลงทุนไป ทั้งเวลา การออกกำลังกาย การปรับเรื่องกิน มันเหมือนลงทุนให้ตัวเอง เพราะเราทำก็คือเราได้ พลอยไม่ได้มองว่าจะทำเพื่อหุ่นดีแล้ว แต่ทำเพื่อสุขภาพมากกว่า เพราะเราไม่อยากแก่ ไม่อยากป่วย ไม่อยากเป็นภาระใครด้วย”

“จริง ๆ เรื่องสุขภาพเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับพลอยมาก เพราะต้องใช้ทั้งเวลาและความพยายามในการได้มา ถ้าคนมีมุมมองและให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ พลอยว่าการได้มีเวลาดูแลตัวเอง เป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ เลยนะคะ เพราะผลลัพธ์ที่ได้กลับมา จะทำให้เรามีสุขภาพแข็งแรง แม้ว่าอายุจะมากขึ้นก็ตามค่ะ”

เรื่องราวของคุณพลอยสะท้อนให้เห็นว่า เป้าหมายของการมีสุขภาพที่ดีและชีวิตที่ยืนยาว (Longevity) ไม่ได้ต้องการความสมบูรณ์แบบที่เคร่งเครียด แต่เริ่มต้นจากการปรับพฤติกรรมง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน ทั้งการเลือกกินและการขยับร่างกายอย่างสม่ำเสมอ เพราะการลงทุนกับสุขภาพตัวเองตั้งแต่วันนี้ คือการสร้างต้นทุนชีวิตที่คุ้มค่าที่สุดสำหรับวันข้างหน้า

วิสัยทัศน์ “พลอยกาญจน์ โพธิพิมพานนท์” เมื่อ ‘เบนซ์ทองหล่อ’ ขับเคลื่อนด้วยหัวใจครอบครัวและเทคโนโลยี AI

เกือบครึ่งศตวรรษที่ชื่อของ ‘เบนซ์ทองหล่อ’ ยืนหยัดในฐานะผู้จำหน่ายรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ที่ผูกพันกับลูกค้าชาวไทย การส่งไม้ต่อจากรุ่นบุกเบิกอย่างคุณวสันต์ เบนซ์ทองหล่อ สู่เจเนอเรชันใหม่อย่าง “พลอย” พลอยกาญจน์ โพธิพิมพานนท์ ประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เบนซ์ทองหล่อ จึงไม่ใช่แค่การรับช่วงต่อธุรกิจ แต่คือการรักษารากฐานแห่งความผูกพัน พร้อมกับกางใบเรือรับลมพายุแห่งเทคโนโลยีเพื่อนำพา ‘เบนซ์ทองหล่อ’ ไปสู่อนาคต

เบื้องหลังการทำงานในฐานะผู้บริหารระดับสูง พลอยกาญจน์มีหลักปรัชญาที่เรียบง่ายทว่าทรงพลัง นั่นคือการผสาน “ความใส่ใจในระดับครอบครัว” เข้ากับ “การติดอาวุธทางปัญญา” ให้กับพนักงานทุกคน

ความพอดีในวัยเด็ก สู่ความใส่ใจในทุกรายละเอียด

หากมองหาแรงขับเคลื่อนของผู้บริหาร หลายคนอาจเริ่มต้นจากความทะเยอทะยานหรือเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ แต่สำหรับพลอยกาญจน์ พื้นฐานวิธีคิดของเธอถูกหล่อหลอมมาจาก “ความพอ” ตั้งแต่วัยเยาว์

“ถ้าถามถึงความอยากได้ในวัยเด็ก พลอยไม่ค่อยอยากได้อะไรเท่าไหร่นะคะ พลอยจำได้ว่าเราได้รับมาตลอด เรามีความรู้สึกพอ เพียงพอ กับสิ่งที่เป็นอยู่ ก็เลยไม่ได้รู้สึกว่าขาดหรือต้องดิ้นรนว่าอยากได้นั่นอยากได้นี่”

ความรู้สึกเติมเต็มตั้งแต่วัยเด็กนี้เอง ที่กลายเป็นรากฐานสำคัญเมื่อเธอต้องก้าวเข้ามารับผิดชอบธุรกิจอย่างเต็มตัวหลังคว้าใบปริญญาโท มุมมองของเธอที่มีต่อบริษัทจึงไม่ใช่แค่ “ที่ทำงาน” แต่คือ “บ้าน” ที่เธอพร้อมจะดูแลทุกซอกทุกมุม

“ตอนกลับมาทำงานกับคุณพ่อ พลอยไม่ได้ระบุเลยว่าจะต้องทำตำแหน่งไหน เพราะสำหรับเรา ความเป็นเจ้าของคือการดูทุกอย่าง แน่นอนว่าเรื่องการเงิน การตลาด หรือการดูแลลูกค้าเป็นหน้าที่หลักที่ต้องดูอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เราไม่ได้คิดว่าจะต้องลงมาดู เราก็ดูหมด ตั้งแต่ความสะอาด การเก็บโต๊ะ ไปจนถึงแม่บ้านทำห้องน้ำ เพราะเรารู้สึกว่านี่คือบ้าน คือของของเราที่เราต้องดูแล”

บริหารคนแบบ ‘ครอบครัว’ มรดกทางความคิดจากรุ่นสู่รุ่น

หัวใจสำคัญที่ทำให้เบนซ์ทองหล่อยืนหยัดมาได้เกือบ 50 ปี ไม่ใช่แค่คุณภาพของรถยนต์ แต่คือ “คน” พลอยกาญจน์ซึมซับแนวทางการบริหารคนมาจากคุณพ่อและคุณแม่โดยตรง ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอเน้นย้ำและยึดถือมาโดยตลอด

“เราดูแลพนักงานเหมือนดูแลคนในครอบครัว เหมือนญาติพี่น้อง เขาเจ็บป่วย ไม่สบาย เราดูแลหมด คุณพ่อกับคุณแม่ดูแลลูกน้องแบบนี้มาตลอด พลอยเชื่อว่าพนักงานทุกคนรับรู้ได้ว่าเราอยู่กันแบบครอบครัวและดูแลกันมาอย่างดี แม้เจเนอเรชันจะเปลี่ยนไป แต่พลอยมั่นใจและกล้าพูดได้เต็มปากว่า รากฐานของเบนซ์ทองหล่อที่คุณพ่อสร้างไว้ก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม”

การดูแลด้วยความใส่ใจนี้ กลายเป็นกระดุมเม็ดแรกที่สร้างความจงรักภักดี (Loyalty) จากภายในองค์กร ก่อนจะสะท้อนออกไปสู่การบริการที่จริงใจต่อลูกค้าภายนอก

เปลี่ยนความท้าทาย ‘Anywhere, One Price’ สู่การยกระดับบริการด้วย ‘หัวใจ’ และ ‘AI’

ในยุคที่อุตสาหกรรมยานยนต์ต้องเผชิญความท้าทายรอบด้าน ทั้งกระแสเศรษฐกิจและการแข่งขัน รวมถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญอย่างนโยบาย ‘Anywhere, One Price’ ของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ประเทศไทย ที่กำหนดให้การซื้อขายรถยนต์เป็นราคาเดียวกันทั่วประเทศ พลอยกาญจน์กลับมองเห็นโอกาสที่ซ่อนอยู่ในความท้าทายนี้

เธอชี้ให้เห็นว่า นโยบายนี้ไม่เพียงแต่สร้างความโปร่งใสและเป็นผลดีต่อตัวผู้บริโภคเท่านั้น แต่มิติของการบริหารโชว์รูมก็เปลี่ยนไปในทิศทางที่ยั่งยืนขึ้น “เมื่อโชว์รูมไม่ต้องเหนื่อยกับการหั่นราคาเพื่อแข่งขันกันอีกต่อไป เบนซ์ทองหล่อจึงสามารถทุ่มเททรัพยากรและเวลาทั้งหมดที่มี ไปกับการยกระดับคุณภาพการให้บริการ เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ดีที่สุดให้กับลูกค้าได้อย่างเต็มที่”

แต่เป้าหมายในการส่งมอบประสบการณ์เหนือระดับ จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากขาดจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญอย่าง “พนักงาน” วิสัยทัศน์ในการพาเบนซ์ทองหล่อก้าวสู่อนาคตของพลอยกาญจน์ คือการเปลี่ยนผ่านวัฒนธรรมองค์กรจากขนบเดิมในยุค ‘เถ้าแก่นำ ลูกน้องตาม’ สู่การสร้างทีมงานที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของความเป็นเจ้าของ (Ownership) เพราะเธอเชื่อมั่นว่า หากพนักงานทุกคนรู้สึกว่าตัวเองคือหุ้นส่วนหรือเจ้าของกิจการคนหนึ่ง พวกเขาจะรักในสิ่งที่ทำ และพร้อมที่จะดูแลลูกค้าด้วยหัวใจในทุก ๆ ตำแหน่ง เพื่อให้ลูกค้าได้รับความประทับใจกลับไปทุกครั้งที่มาเยือนเบนซ์ทองหล่อ

และเมื่อ “ความใส่ใจแบบครอบครัว” ถูกยกระดับด้วยอินเนอร์ของความเป็นเจ้าของ สิ่งที่ผู้บริหารอย่างเธอต้องเติมเต็มให้ทีมงานคือ “เครื่องมือ” ที่จะช่วยให้การดูแลลูกค้านั้นเฉียบคมและแม่นยำยิ่งขึ้น พลอยกาญจน์จึงมุ่งเน้นการเสริมทักษะด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI) ให้กับพนักงานทุกคน โดยสานต่อวิสัยทัศน์จากคุณแม่ ผู้เป็นแบบอย่างของการไม่เคยหยุดเรียนรู้

“คุณแม่ของพลอยท่านให้ความสำคัญกับเรื่องการเทรนนิ่งเป็นพิเศษ ท่านเป็นคนชอบเรียนรู้ และชอบนำสิ่งที่ได้เรียนรู้มาถ่ายทอดให้พนักงาน พลอยจึงรับเอาวิสัยทัศน์ตรงนี้มาสานต่อ”

“ทุกวันนี้ AI เป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าถึงได้ แต่พลอยมองว่า ยิ่งเราใช้งานเขาเก่งแค่ไหน ตั้งคำถามได้ถูกจุดเพียงใด คำตอบที่ได้ก็จะยิ่งฉลาดมากขึ้นเท่านั้น ทักษะที่เราพยายามถ่ายทอดและฝึกอบรมให้พนักงานในตอนนี้ คือการดึง AI เข้ามาเป็นผู้ช่วยวิเคราะห์ข้อมูลและความต้องการของลูกค้า เพื่อให้เรามีมุมมองใหม่ ๆ ในการนำเสนอการบริการที่รู้ใจ ตอบสนองลูกค้าได้อย่างชาญฉลาดและตรงจุดที่สุด”

การผสมผสานระหว่างจิตวิญญาณการดูแลแบบครอบครัวอันเป็นรากฐานของเบนซ์ทองหล่อ การปลูกฝังความเป็นเจ้าของ และการติดอาวุธทางเทคโนโลยี พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ธุรกิจที่แข็งแกร่งที่สุด คือธุรกิจที่ไม่ลืมรากเหง้าของตัวเอง แต่ก็พร้อมที่จะเรียนรู้และปรับตัวเพื่อก้าวไปสู่อนาคตอย่างมั่นคง

เรียนรู้ลูกในแบบที่เขาเป็น มุมความเป็นแม่ของ ‘พลอย เบนซ์ทองหล่อ’

บทบาทของการเป็นผู้บริหารอาจต้องอาศัยการมองภาพรวมอย่างรอบด้าน แต่บทบาทของการเป็น “แม่” คือการทำความเข้าใจความรู้สึกและตัวตนของลูกแต่ละคน “คุณพลอย พลอยกาญจน์ โพธิพิมพานนท์” ประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เบนซ์ทองหล่อ ในฐานะคุณแม่ลูกสอง ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าบทบาทนี้ “ไม่ง่ายจริง ๆ” เพราะการเลี้ยงลูกไม่ใช่สมการคณิตศาสตร์ที่มีสูตรตายตัว

ลูกสองคนที่เติบโตมาในบ้านเดียวกัน ได้รับการเลี้ยงดูคล้ายกัน อาจมีบุคลิกและความสนใจแตกต่างกันมาก ความแตกต่างนี้ทำให้เธอต้องเรียนรู้อยู่ทุกวัน เพราะเมื่อเด็ก ๆ เติบโตขึ้น คนเป็นแม่ก็ต้องค่อย ๆ ทำความรู้จักพวกเขาในแต่ละช่วงวัยไปด้วย

“แม้ว่าเราจะเลี้ยงเขาเหมือนกันเป๊ะ แต่ว่าเขาไม่เหมือนกันเลย คือเขาแตกต่างกันมาก เราก็เลยต้องเรียนรู้ไปกับเขา”

คุณพลอยมองว่าลูกแต่ละคนมีเรื่องราวของตัวเอง มีวิธีพูดคุยและแสดงออกต่างกัน เธอจึงต้องทำความเข้าใจลูกแต่ละคน โดยคำนึงถึงความแตกต่างของพวกเขา พร้อมให้ความสำคัญกับการรู้จักลูกตามที่เขาเป็น และใช้การพูดคุยเป็นวิธีทำความเข้าใจกันและกัน

แนวทางการสื่อสารของเธอมีพื้นฐานมาจากครอบครัว คุณพลอยเติบโตมากับการพูดคุยด้วยเหตุผล เมื่อมีลูกจึงนำวิธีที่ตัวเองคุ้นเคยมาใช้ โดยไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องหลอกหรือขู่ให้เด็กกลัวเพื่อให้ทำตาม

.

ถึงอย่างนั้น เธอก็ยอมรับว่ามีบางครั้งที่เผลอขู่ลูกเช่นกัน และประสบการณ์เหล่านั้นทำให้ได้กลับมาทบทวนวิธีสื่อสารของตัวเอง เมื่อพบว่าการขู่ไม่ได้ผล เธอจึงหันมาให้ความสำคัญกับการอธิบายและพูดคุยด้วยเหตุผลมากขึ้น

.

“มีบ้างที่บางทีเราเผลอขู่ แต่เรารู้สึกว่ามันไม่ได้ผล เลยหันไปเน้นการคุยกันด้วยเหตุด้วยผลมากกว่า ซึ่งพิสูจน์แล้วว่านี่คือวิธีที่ทำให้เราเข้าใจกันง่ายขึ้น”

สนิทต่างรูปแบบ แต่รักร้อยเปอร์เซ็นต์

เมื่อถามว่าแม่ลูกคุยกันมากน้อยเพียงใด คุณพลอยบอกว่า ในความรู้สึกของเธอ ลูกทั้งสองคนคุยกับแม่ได้ทุกเรื่อง เพียงแต่แต่ละคนมีวิธีเล่าและเรื่องที่อยากคุยแตกต่างกัน ความใกล้ชิดในบ้านจึงมีหลายรูปแบบตามบุคลิกและความสนใจของลูกแต่ละคน

เรื่องนี้เชื่อมโยงกับสิ่งที่เธอระมัดระวังในการเลี้ยงลูกสองคน นั่นคือ “การให้ความรัก” คุณพลอยเชื่อว่าตัวเองรักลูกเท่ากัน ขณะเดียวกันก็ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า ความสนิทสนมและกิจกรรมที่ทำร่วมกับลูกแต่ละคนคงเหมือนกันทุกอย่างไม่ได้

เธอยกตัวอย่างง่าย ๆ ว่า หากลูกสาวชอบชอปปิง แม่ก็มีช่วงเวลาที่ได้ไปเลือกซื้อของด้วยกัน ส่วนลูกชายที่ชอบรับประทานอาหาร เธอก็ไปใช้เวลาร่วมกับเขาได้เช่นกัน กิจกรรมที่แม่กับลูกสนุกด้วยกันจึงต่างกันไปตามความชอบ โดยที่ความรักยังมีให้ทั้งสองคนเท่ากัน

“พลอยให้ความรักเท่ากัน แต่ความสนิทสนมอาจต่างกัน เปรียบง่าย ๆ เหมือนความสนิทกับเพื่อน จะมีเพื่อนที่นิสัยแบบหนึ่งที่เราจะสนิทด้วย แต่ก็จะมีเพื่อนที่นิสัยอีกแบบหนึ่งที่เราก็สามารถสนิทด้วยได้เหมือนกัน แม้จะนิสัยต่างกัน แต่ก็สนิทได้ คิดว่าแล้วแต่เรื่อง แล้วแต่บริบท”

ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องก็มีทั้งช่วงที่ทะเลาะและกลับมาเล่นด้วยกัน คุณพลอยซึ่งเติบโตมาเป็นลูกคนเดียวมองภาพนี้ด้วยความรู้สึกเอ็นดู เพราะลูกทั้งสองคนมีเพื่อนวัยใกล้เคียงกันอยู่ในบ้าน แม้แม่จะเป็นเพื่อนเล่นให้ได้ในบางเรื่อง แต่ก็มีอีกหลายเรื่องที่เด็ก ๆ สนุกด้วยกันตามวัยของพวกเขาเอง

“ด้วยความเป็นเด็ก ก็จะมีทั้งโมเมนต์ที่เล่นด้วยกันและทะเลาะกันตามประสาเด็ก ซึ่งพลอยก็รู้สึกว่าก็น่ารักมาก ๆ เพราะเราไม่มี (พลอยเป็นลูกคนเดียว)” 

กติกาใช้หน้าจอ ในยุคที่ข้อมูลล้น

ความใกล้ชิดและการพูดคุยกันทำให้คุณพลอยได้รู้จักเรื่องราวของลูกทั้งสองคน ขณะเดียวกัน สิ่งที่พวกเขาพบเจอผ่านหน้าจอก็เป็นอีกเรื่องที่เธอให้ความใส่ใจ โดยเฉพาะข้อมูลข่าวสารที่เข้ามาอย่างรวดเร็วและมีทั้งเรื่องจริงและไม่จริงปะปนกัน เธอจึงเป็นห่วงว่าลูก ๆ จะแยกแยะและทำความเข้าใจสิ่งเหล่านี้ได้มากน้อยเพียงใด

“เราเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว เราเสพข่าว เสพสื่อ เจอทั้งเรื่องจริงบ้างไม่จริงบ้าง บางทีเรายังงงและสับสน เพราะมีข้อมูลเข้ามาเยอะมาก เลยรู้สึกเป็นห่วงลูก ๆ ในเรื่องนี้เป็นพิเศษ”

คุณพลอยให้ลูกใช้โซเชียลและโทรศัพท์มือถือได้ โดยมีกติกาเรื่องเวลา พร้อมคอยดูว่าลูกกำลังสนใจอะไร และข้อมูลที่ได้รับมีประโยชน์หรือถูกต้องมากน้อยแค่ไหน สำหรับเธอ การดูแลเรื่องหน้าจอจึงต้องใส่ใจทั้งระยะเวลาที่ใช้และเนื้อหาที่ลูกพบเจอ

จากเรื่องที่ลูกนำมาเล่าให้ฟัง ไปจนถึงสิ่งที่พวกเขาสนใจบนหน้าจอ ล้วนเป็นส่วนที่คุณพลอยต้องค่อย ๆ ทำความเข้าใจ เมื่อลูกเติบโตและมีเรื่องราวของตัวเองมากขึ้น คนเป็นแม่ก็ยังมีเรื่องให้เรียนรู้เกี่ยวกับพวกเขาอยู่เสมอ 

“เขาโตขึ้นทุกวัน แล้วเขาก็มีเรื่องราวของเขาเองทุกวัน เราก็อยู่ในฐานะแม่ ก็ต้องดูแล แล้วก็ทำความรู้จักพวกเขาในแบบที่เขาเป็น”

การพูดคุยกับคุณพลอยในครั้งนี้ทำให้เห็นว่า การเลี้ยงลูกสามารถมีขอบเขตได้โดยไม่ต้องทำให้ลูกกลัว และเปิดโอกาสให้ลูกเป็นตัวของตัวเองได้ โดยที่แม่ยังคอยใส่ใจและดูแล สิ่งสำคัญคือความพยายามทำความรู้จักลูกแต่ละคน พูดคุยกันด้วยเหตุผล และรับฟังเรื่องราวที่พวกเขาอยากบอก เมื่อความรักมาพร้อมกับความเข้าใจ ลูกก็กล้าที่จะเข้าหาและเปิดใจพูดคุย ความสนิทใจระหว่างแม่กับลูกจึงค่อย ๆ เติบโตขึ้น โดยไม่ปล่อยให้ความกลัวหรือความไม่เข้าใจมาขวางกั้นความสัมพันธ์