5 มิ.ย. 65 - พลโทนันทเดช เมฆสวัสดิ์ อดีตหัวหน้าศูนย์ปฏิบัติการพิเศษ ศูนย์รักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (ศรภ.) โพสต์เฟซบุ๊กระบุว่า วันนี้มีเรื่องแปลกๆ มาเล่าให้ฟังครับ ผมไปอยู่ในสวนบ้านนอก เพิ่งกลับมาพอเปิดหนังสือพิมพ์อ่าน ก็เจอเรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่า คนที่เป็น ส.ส.จะด้อยปัญญาถึงขนาดพูดออกมาในที่ประชุมรัฐสภาได้  

1.) ตชด.มีไว้ทำไม ตามแนวชายแดนที่เป็นป่าเขา ซึ่งหลายแห่งทุรกันดาน รถยนต์เข้าไปไม่ถึง เป็นภาระหน้าที่ของตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) ที่ต้องปฏิบัติหน้าที่ เป็นด่านหน้าปกป้องประเทศ ในพื้นที่ที่มีทั้งการลักลอบขนยาเสพติด ของเถื่อนนานาชนิด การก่อความไม่สงบต่างๆ การค้ามนุษย์ การลักลอบเข้าประเทศไทย การตัดไม้ทำลายป่าของขบวนการทั้งคนไทยและต่างชาติ เป็นแม้กระทั่งยามบอกเหตุไฟป่า แล้วยังเป็นครู ที่สอนหนังสือแก่เด็กๆสอนการทำกินให้ประชาชนชายขอบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวเขาชาวดอยและอื่นๆทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในพื้นที่รับผิดชอบ แม้กระทั้งการดูแลรักษาพยาบาลเบื้องตน  ฯลฯ  ลองไปนอนจุดตะเกียงอ่านหนังสือดูสักเดือนไหมครับ!

โดยเฉพาะพื้นที่ที่อ่อนไหวต่อการเกิดกรณีขัดแย้งระหว่างประเทศ หากมีการตั้งฐานปฏิบัติการทางทหารอาจ เกิดการเผชิญหน้ากันมาได้โดยง่าย (วัตถุประสงค์ของการจัดตั้ง ตชด. นั้น เนื่องมาจาก ข้อตกลงในสนธิสัญญากรุงเจนีวาระหว่างไทยกับฝรั่งเศสกำหนดห้ามไม่ให้มีกำลังทหารในระยะ 25 กิโลเมตรจากแนวชายแดน ดังนั้น ตชด.จึงเป็นกำลังสำคัญ ที่ได้รับมอบหมายภารกิจ ในการรักษาความสงบตามพื้นที่แนวตะเข็บชายแดนของชาติ)

(23 ต.ค. 68) เพจเฟซบุ๊ก ‘Japan - แจนแปล’ ได้โพสต์ข้อความระบุว่า ...

ความจริงเบื้องหลังบำนาญญี่ปุ่น: "เงินไม่พอใช้" คนแก่แห่กลับไปทำงาน-ตั้งเป้า "อยากทำงานถึง 90 ปี"เรื่องจริงหลังวัยเกษียณที่ญี่ปุ่น …

ชายวัย 67 ปีคนหนึ่ง เคยทำงานบริษัทขนส่งมาทั้งชีวิต แกตัดสินใจลาออกมาพักเมื่อ 2 ปีก่อน ตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างสงบด้วยเงินบำนาญ แต่พอใช้จริง ๆ กลับรู้สึกไม่มั่นคงเลย เงินที่ได้มามันไม่พอใช้จ่ายเหมือนเมื่อก่อน สุดท้ายแกเลยต้องกลับไปหางานทำอีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ทำงานต่อเพื่อเก็บเงินไว้ใช้เติมความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ

• เช่น ไว้ไปเที่ยวบ้าง ไว้ไปดื่มสังสรรค์กับเพื่อนฝูงบ้าง อีกด้านหนึ่ง มีชายวัย 89 ปี ที่ใช้ชีวิตแบบต้องคุมเข้มทุกอย่าง ค่าอาหารต่อวันต้องไม่เกิน 500 เยน ต้องใช้ชีวิตประหยัดสุด ๆ แต่แกก็ยังพอมีมุมที่ทำให้มีความสุขได้บ้าง คือการไปร้องคาราโอเกะกับเพื่อน ๆ สัปดาห์ละครั้ง 

•แกบอกว่า “แค่ได้ร้องเพลงกับเพื่อน ๆ แค่นี้ก็พอแล้ว”

นี่คือภาพชีวิตจริงของผู้สูงอายุญี่ปุ่นในยุคที่ “เงินบำนาญอย่างเดียวอยู่ไม่ได้”
หลายคนจึงเลือกที่จะกลับไปทำงาน ทั้งที่เลยวัยเกษียณมานานแล้ว
บางคนบอกว่า “จะทำงานไปจนกว่าร่างกายจะไม่ไหว” เหตุผลไม่ใช่แค่เรื่องเงินอย่างเดียว แต่มันคือความต้องการที่จะมีคุณค่า ไม่เป็นภาระใคร และได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคม

• จากตัวเลขสถิติตอนนี้
ญี่ปุ่นมีคนอายุ 65 ปีขึ้นไปมากกว่า 36 ล้านคน คิดเป็นเกือบหนึ่งในสามของประชากรทั้งหมด และจำนวนคนแก่ที่ยังต้องทำงานก็เพิ่มขึ้นทุกปี โดยปี 2024 นี้มีคนสูงอายุทำงานมากถึง 9.3 ล้านคน ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์
• งานวิจัยของรัฐบาลญี่ปุ่นพบว่า
ประมาณ 4 ใน 10 ของผู้สูงอายุที่ยังทำงานอยู่ ให้เหตุผลว่า “อยากทำงานไปจนกว่าร่างกายจะไม่ไหว” เหตุผลในการทำงานต่อไม่จำกัดอยู่แค่เรื่องรายได้เท่านั้น แต่รวมไปถึงการรักษาสุขภาพ การมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น และการรู้สึกว่าตัวเองยังมีส่วนร่วมในสังคม

ปัจจุบัน คนอายุ 65–69 ปีในญี่ปุ่นกว่าครึ่งยังคงมีงานทำอยู่ ส่วนช่วงอายุ 70–74 ปี ก็ยังมีเกือบหนึ่งในสามที่ยังทำงาน และแม้แต่คนอายุเกิน 75 ปี ก็ยังคงมีบางส่วนที่ไม่หยุดทำงาน เพราะสำหรับผู้สูงอายุหลายคน การทำงาน มันคือวิธีที่ทำให้พวกเขายังมีชีวิตอยู่ต่อได้อย่างมีความหมาย…