ลาววันนี้ไม่เหมือนเดิม!! ลาว–เวียดนาม แน่นแฟ้นขึ้นทุกมิติ เมื่อทุนการศึกษา การลงทุน และเครือข่ายรัฐต่อรัฐ พาเวียดนามเข้าใกล้กว่าไทย สะท้อนไทยต้องทบทวนบทบาทเพื่อนบ้านอย่างจริงจัง
ลาวเปลี่ยนไปแล้ว....ไทยไม่ใช่พี่น้องลาวอีกต่อไป
หันกลับมาดูประเทศลาวที่เราคิดว่าเขาคือบ้านพี่เมืองน้องกับไทย แต่ความจริงวันนี้ลาวกับไทยห่างออกไปจนจะเรียกว่าเป็นแค่คนที่มีรั้วติดกันก็ไม่ผิดแค่นั้น ในขณะที่ความสัมพันธ์ของลาวกับเวียดนามกลับแน่นแฟ้นเป็นพิเศษ จนแทบจะบอกได้ว่าคนระดับเจ้าของกิจการหรือคนมีความรู้ในลาวพูดภาษาเวียดนามเป็นแทบทุกคน เกิดอะไรขึ้น...กับลาวในวันนี้ และไทยเราคือตัวอะไรวันนี้เอย่าจะมาเล่าให้ทุกคนได้ทราบกัน
หากย้อนกลับไปเมื่อสักสามสิบปีก่อน คนลาวส่วนใหญ่ทะลักเข้ามาไทยเพื่อขายแรงงานแต่เป็นที่น่าแปลกตรงที่ 30 ปีผ่านไป ไทยเราแทบไม่ได้สร้างอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้แก่ลาวเลย
ในขณะที่เวียดนามมีความสัมพันธ์ในระดับรัฐต่อรัฐอย่างแน่นแฟ้น รัฐบาลเวียดนามให้ทุนจำนวนมากแก่ชาวลาวรวมถึงค่าพักพิงเพื่อให้ไปศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา อีกทั้งเวียดนามมองว่าการฝึกอบรมบุคลากรลาวเป็นส่วนหนึ่งของความร่วมมือระยะยาว จึงมีโครงการรับนักศึกษาลาวในหลายสาขา เช่นแพทย์ วิศวกรรม ครู การเกษตรและการบริหารภาครัฐ รวมถึงเวียดนามให้การสนับสนุนการศึกษาภาษาเวียดนามก่อนไปศึกษาต่ออีกด้วย และนี่เองเป็นการสร้างเครือข่ายของชนชั้นกลางและชนชั้นสูงในลาว ซึ่งทำให้ความาัมพันธ์ระหว่างลาวและเวียดนามดีขึ้นตามลำดับ
แล้วไทยละ..... ประเทศไทยก็เป็นปลายทางสำคัญ โดยเฉพาะนักศึกษาลาวที่เรียนด้วยทุนส่วนตัว เพราะ ภาษาใกล้เคียงกันวัฒนธรรมคล้ายกัน มหาวิทยาลัยไทยหลายแห่งมีชื่อเสียง และค่าใช้จ่ายไม่สูงเมื่อเทียบกับประเทศตะวันตก แต่ทุนที่ไทยให้แก่นักศึกษาลาวนั้น หากดูข้อมูลของ JICA ในปี 2022 จะเห็นว่าลาวส่งนักศึกษาไปเรัยนที่เวียดนาม 2,060 คนในขณะที่ส่งมาไทยแค่ 143 คนเท่านั้นและปัจจุบันเท่าที่เอย่ามีข้อมูลพบว่ามีนักศึกษาลาวในเวียดนามนับหมื่นคนที่กำลังศึกษาอยู่และพร้อมจะออกมาเป็นกำลังผลักดันคว่มสัมพันธ์ระหว่าง 2 ประเทศในอนาคต
กลับมาดูในมุมเศรษฐกิจบ้างแม้หากเราไปเวียงจันทร์จะพบแต่ธุรกิจคนไทยก็จริงแต่ในความจริงนั้นหากเปรียบเทียบการลงทุนระหว่างไทยกับเวียดนามในลาวถือว่าแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงพบว่่มูลค่าการลงทุนสะสมในลาวของไทยอยู่ที่ประมาณ 5 พันล้านเหรียญสหรัฐในขณะที่เวียดนามลงทุนอยู่ที่ 6.2 พันล้านเหรียญสหรัฐจากข้อมูลอ้างอิงปี 2025 โดยไทยมุ่งเน้นเรื่องการค้าชายแดน การขายสินค้าอุปโภคบริโภค ธนาคาร โรงพยาบาล การศึกษา การท่องเที่ยว ส่วนเวียดนามลงทุนด้านโรงไฟฟ้าพลังน้ำและพลังลม เหมืองแร่สวนยางพารา สวนกาแฟ ป่าไม้โทรคมนาคมและธนาคาร ซึ่งเป็นธุรกิจที่มีมูลค่าสูงกว่าไทยมาก
อนาคตไทยอาจจะไม่ใช่บ้านพี่เมืองน้องอีกต่อไปหากเรายังละเลย มองเพื่อนบ้านเป็นบุคคลชั้น 2 แบบนี้ ลาววันนี้เปลี่ยนไปแล้วแต่พร้อมจะเดินหน้าด้วยยุทธศาสตร์พันธมิตรนำเศรษฐกิจและด้วยจำนวนที่คนลาวไปศึกษาที่เวียดนามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆสิ่งที่คนลาวได้กลับมาไม่ใช่แค่วิชาการแต่เป็นนิสัยและพฤติกรรมการทำงานที่ขยีฝันขันแข็งของคนเวียดนามที่พร้อมจะผลักดันประเทศให้เจริญขึ้น ส่วนไทยเรานั้นมีคนบอกว่าปัญหาของคนไทยคือเสรีเกินไป เสรีทั้งการกระทำและคำพูดจนไม่ยึดในระเบียบแต่นี่คือปัจจัยของเด็กรุ่นใหม่ที่จะพาชาติล้าหลังลงคลองในที่สุด เอย่าก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง เอาเป็นว่าขอยกคำพูดจากเด็กไทยรายหนึ่งที่บอกว่า เกลียดคอรัปชั่นมาก แต่ตัวเองก็เอาเปรียบคนอื่นและไม่รักษากฎ แล้วจะคาดหวังให้คนอื่นรักษากฎได้อย่างไร บ้านที่สะอาดคือบ้านที่เจ้าของหมั่นทำความสะอาดไม่ใช่บ้านที่รอให้คนอื่นมาทำความสะอาดนะคะ เอย่าก็ขอฝากไว้เพียงเท่านี้
ที่มา : AYA










